Geboren: 1974, te Amsterdam

Functie: conservator en maritiem archeoloog, Afdeling Maritieme Archeologie, Shipwreck Galleries, Western Australian Museum.

Wendy is een archeoloog gespecialiseerd in scheepsarcheologie. Het grootste deel van haar huidige onderzoek concentreert zich op de maritieme handel en scheepsbouw in het ´oude´ Middellandse Zeegebied en Noordelijk Europa. Zij begon haar archeologische opleiding in 1992 aan de Universiteit van Amsterdam.

Zij neemt sinds 1995 deel aan onderzoeken naar schipbreuken en opgravingen in Italië, Turkije, Sri Lanka en Spanje en begeleidde ook het onderzoek voorafgaande aan de opgraving van het scheepswrak uit de Late Bronstijd (1330 v.C.) van Uluburun in Turkije, door het Institute of Nautical Archaeologie. Haar M.A. in Mediterrane Archeologie aan de Universiteit van Amsterdam en haar belangstelling voor scheepsarcheologie en houten scheepsbouw maakte dat zij haar studie en onderzoek voortzette. Er werd haar vanaf 2000 een Fulbright beurs, een beurs voor het Nuffic Talenten Programma en verschillende andere beurzen toegekend die haar in staat stelden een Ph.D. graad te halen in het Nautical Archaeology Program aan de A&M Universiteit van Texas.

Haar onderzoek naar de schipbreuk van de Batavia is hoofdzakelijk gebaseerd op de bestaande rompoverblijfselen die zich nu in de Shipwreck Galleries van de Western Australian Maritime Museum bevinden, hoewel de gearchiveerde en andere archeologische schipbreuken uit dezelfde tijd ter vergelijking worden gebruikt. De studie van het hout van de Batavia ligt aan de basis van haar Ph.D. dissertatie over de laat-zestiende en vroeg-zeventiende eeuwse bouwmethodes van Nederlandse ontdekkingsschepen en Oost-Indiëvaarders.

Alleen al voor het onderzoek naar de schipbreuk van de Batavia kreeg Wendy tot op heden vijftien toelagen en beurzen.

Wendy is een specialist geworden in de studie naar scheepsverbindingen, daterend tot de Griekse en Romeinse tijd. Zij heeft onderzoek gedaan naar de metaalverbindingen van opgegraven oude Mediterrane koopvaardijschepen zoals de scheepswrakken van Tektas Burnu (±440-425 v.Chr.) en van Kyrenia (3^e eeuw v.Chr.). Zij ontving in 2006, 2007 en 2008 reisbeurzen om de verbindingen te bestuderen van het opgegraven scheepswrak van Kyrenia, om het uiteindelijk te kunnen publiceren.